Nic tak nie pomaga człowiekowi, którego dotyka problem czy nieszczęście jak świadomość, że nie jest z nim sam, że ma wokół siebie ludzi, którzy są gotowi mu pomóc. Szczególnym wsparciem jest wtedy fakt, że są ludzie, którzy mają taki sam problem czy spotkało ich takie samo nieszczęście, ale sobie z nim radzą, bo są razem, wspierają się wzajemnie.

Jeśli znajdą się w tej grupie ludzie chętni do działania społecznego dla całości, powstaje organizacja samopomocowa. Tak właśnie zebrała się grupa rodziców mająca dziecko z zespołem Downa, którzy postanowili pomóc swoim dzieciom, sobie samym, znaleźć specjalistów mogących ich wesprzeć wiedzą, doświadczeniem. Tak "narodziło się" Stowarzyszenie Opieki nad Dziećmi z Zespołem Downa. Zostało zarejestrowane w Sądzie 23 października 1989 roku pod nr RST216. Pierwszym Prezesem Stowarzyszenia został Kazimierz Laurentowski.

W komitecie założycielskim było 20 osób: rodzice, lekarz genetyk, psycholog. Stowarzyszenie podjęło szereg działań, z których najważniejsze były spotkania rodziców, wymiana doświadczeń, spotkania ze specjalistami oraz różne zajęcia rewalidacyjne dla dzieci.

Z inicjatywy rodziców przedszkole "Bajka" na ul. Cześnikowskiej w Poznaniu zostało przekształcone w przedszkole integracyjne, w którym obok dzieci prawidłowo rozwijających się pojawiły się dzieci niepełnosprawne intelektualnie, w tym sporo z zespołem Downa. Lata działania przedszkola pokazały, że taka integracja w zabawie jest bardzo dobra dla wszystkich dzieci. Miał tutaj miejsce pewien znamienny fakt. Rodzice dzieci pełnosprawnych zapisujący swoje dzieci do "Bajki" nie wiedzieli, że z ich pociechami będą przebywały dzieci inaczej rozwijające się umysłowo. Nikt nie zabrał swojego dziecka z przedszkola z tego powodu. To był rok 1989, a więc początek przemian w naszym kraju.

Z inicjatywy naszego Stowarzyszenia 1 września 1992 roku została otwarta Szkoła Podstawowa nr 68 w Poznaniu na Os. Jana III Sobieskiego - publiczna szkoła o charakterze integracyjnym. Była to pierwsza w naszym mieście szkoła, w której uczą się dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i ich pełnosprawni koledzy. Na każdym poziomie nauczania są dwie klasy. Obecnie jest to Zespół Szkół z Klasami Integracyjnymi i Specjalnymi nr 1.

W międzyczasie Stowarzyszenie rozwijało się dynamicznie, przybywało członków, a także zaczęliśmy tworzyć własne placówki.

W 1990 roku został utworzony Ośrodek Rehabilitacyjny "Orzeszek" dla dzieci z wieloraką i złożoną niepełnosprawnością, który po kilku latach przekształcił się w Przedszkole Specjalne "Orzeszek". Jest to jedyna w Poznaniu przedszkole, które prowadzi program rehabilitacji dzieci tak głęboko niepełnosprawnych.

Na początku 1992 roku utworzyliśmy Dzienny Ośrodek Pobytu dla Dzieci, który jesienią 1994 roku przekształcił się w Pracownię Terapii Zajęciowej "Przylesie". Był to pierwszy w Poznaniu warsztat terapii zajęciowej. Obecnie WTZ "Przylesie” mieści się na Os. B. Śmiałego i prowadzi zajęcie dla 21 uczestników z upośledzeniem umysłowym i sprzężoną niepełnosprawnością ruchową. Warsztat jest miejscem rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych intelektualnie.

Ze względu na duże zainteresowanie uczestnictwem w zajęciach rehabilitacyjnych powołany został w 2000 roku drugi Warsztat Terapii Zajęciowej "Krzemień", do którego uczęszcza 25 osób niepełnosprawnych. W obu ośrodkach kładziemy nacisk na naukę samodzielności, rozwój aktywności twórczej oraz aktywizację zawodową. Celem terapii jest zdobywanie podstawowych umiejętności potrzebnych w życiu codziennym, jak i umożliwiających podjęcie w przyszłości prostej pracy.

W latach 2000 do 2005 przy Warsztacie Terapii Zajęciowej "Przylesie" działał popołudniowy Klub Aktywizacji, do którego trafiały osoby z upośledzeniem umysłowym, niekorzystające z żadnej innej formy wsparcia.

W związku z upływem lat i dorastaniem „naszych” dzieci w 1998 roku zmieniliśmy nazwę ze Stowarzyszenia Opieki nad Dziećmi na Stowarzyszenie Pomocy Osobom z Zespołem Downa.

Stowarzyszenie rozwijało się również pod względem liczby podejmowanych działań. Prowadzone były różne zajęcia rewalidacyjne dla dzieci, kursy przygotowujące do szkoły dla rodziców i dzieci, spotkania rodziców ze specjalistami: psychologami, logopedami, lekarzami. W Stowarzyszeniu opiekunowie mogli uzyskać informację o prawach i obowiązkach osób niepełnosprawnych.

Te działania stanowiły początek Zespołu Poradnianego, który w 2008 roku przekształcił się w Poradnię Rozwojową dla Dzieci i Młodzieży. W poradni specjaliści udzielają indywidualnych konsultacji, a także prowadzą grupowe zajęcia stymulujące prawidłowy rozwój psychofizyczny dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym. W ramach Poradni działa Klub Dyskusyjny dla rodziców.

Zorganizowaliśmy też naukę języka angielskiego dla młodzieży z zespołem Downa. Rozwijaliśmy i rozwijamy zajęcia sportowe we współpracy z Oddziałem Wielkopolskim Stowarzyszenia "Olimpiady Specjalne - Polska".   Sami zorganizowaliśmy zajęcia rehabilitacyjne na basenie, a także naukę - dla dzieci i doskonalenie pływania dla młodzieży niepełnosprawnej intelektualnie.

Rozwinęliśmy też bardzo pomoc medyczną dla naszych podopiecznych. Od 1993 roku rozpoczęły się, z naszej inicjatywy, badania na niedoczynność tarczycy dla dzieci z zespołem Downa. Opieka endokrynologiczna w Instytucie Pediatrii w Poznaniu dla tych dzieci jest prowadzona do dziś. W 1993 roku też zapoczątkowane zostały badania słuchu dla dzieci z zespołem Downa. Nawiązaliśmy również współpracę z prywatnymi specjalistycznymi gabinetami lekarskimi, które udzielały konsultacji medycznych dzieciom z naszego Stowarzyszenia bezpłatnie. Było to dla wielu rodziców bardzo istotne, a przede wszystkim poszerzało grono lekarzy - specjalistów "znających" dzieci z zespołem Downa. Miało to znaczenie wobec faktu, że na początku lat dziewięćdziesiątych w naszym kraju nie zawsze wiedziano, czy tym dzieciom można pomóc i w jaki sposób.

Od samego początku staraliśmy się integrować rodziny. Temu służyły i służą do dziś nasze starania w organizowaniu rodzinnych turnusów rehabilitacyjnych. Od 1991 roku mają one miejsce każdego lata. Od 1993 roku wyodrębniliśmy oddzielny turnus dla najmłodszych dzieci i ich rodzin. Na turnusie tym realizowany jest program wczesnej interwencji przez kadrę specjalistów: psychologów, logopedów, rehabilitantów i pedagogów. Na turnusie wspieramy rodziców, którym urodziło się dziecko niepełnosprawne i pomagamy w znalezieniu dobrego podejścia do wychowania dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. 
Od 1996 roku organizujemy kolonie dla dzieci i młodzieży, na które jeżdżą bez rodziców i uczą się samodzielności pod opieką wychowawców. Jest to bardzo ważny element dorastania dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością.

Od 2002 roku Stowarzyszenie prowadzi w centrum Poznania Galerię "tak". Jej misją jest ochrona i promocja sztuki art-brut – autentycznej sztuki, której jedynym źródłem jest pierwotna i nieodparta potrzeba tworzenia.   Galeria promuje sztukę twórców niepełnosprawnych intelektualnie, pomaga im w zaistnieniu w świecie artystycznym poprzez organizowanie warsztatów, wystaw, wydawanie katalogów, promowanie ich twórczości w Polsce i na świecie. Galeria prowadzi również stałą sprzedaż dzieł sztuki oraz ceramiki artystycznej.

W 2004 roku utworzyliśmy Portal Informacyjny Osób Niepełnosprawnych PION. Jest to największe w Wielkopolsce medium internetowe skierowane do środowiska osób niepełnosprawnych oraz do społeczności zaangażowanych w tematykę niepełnosprawności (szeroko rozumiane otoczenie osób niepełnosprawnych - organizacje pozarządowe, placówki edukacyjne i terapeutyczne, rodziny, wolontariusze, urzędnicy, itp.).

W tym samym roku rozpoczęła działalność Społeczna Podstawowa Szkoła Specjalna dla dzieci ze sprzężoną niepełnosprawnością. Szkoła realizuje autorski, indywidualny program stymulowania sfery funkcjonowania poznawczego, fizycznego, emocjonalnego i społecznego, który zapewnia wszechstronny rozwój dziecka z głęboką, sprzężoną niepełnosprawnością.

W kwietniu 2004 roku uzyskaliśmy status organizacji pożytku publicznego, jako jedna z pierwszych organizacji pozarządowych w Poznaniu.

Kolejną inicjatywą Stowarzyszenia było powołanie w 2006 roku Agencji Zatrudnienia Wspomaganego BIZON. Agencja swoim wsparciem obejmuje dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualna, które chcą w przyszłości podjąć pracę. Wspieramy rozwój zawodowy i osobisty, przygotowując indywidualne ścieżki rozwoju zawodowego, prowadząc szkolenia i warsztaty dla naszych klientów, poszukując wspólnie z nimi odpowiedniego dla nich miejsca pracy. Zakresem naszych działań obejmujemy również potencjalnego pracodawcę oraz przyszłe środowisko pracy klienta, oferując pomoc psychologiczną i zawodową. Już ponad 20 osób z niepełnosprawnością intelektualną znalazło z naszą pomocą pracę.

W lutym 2007r. rozpoczął działalność Środowiskowy Dom Samopomocy „Kamyk”. Jest to dzienna placówka terapeutyczna dla 20 osób z głębokim upośledzeniem umysłowym. Podstawowym zadaniem Kamyka jest umożliwianie osobom niepełnosprawnym godnego i samodzielnego pełnienia dostępnych im ról życiowych. W „Kamyku” udzielane jest wsparcie z zakresu rehabilitacji społecznej, terapii zajęciowej, integracji ze społecznością lokalną i aktywizacji rodzin.

    Ze względu na coraz szerszy zakres świadczonej pomocy, daleko wykraczającej poza problematykę związaną z Zespołem Downa w maju 2008 roku Walne Zgromadzenie Członków Stowarzyszenia podjęło uchwałę o zmianie nazwy. Za najbliższą idei stowarzyszenia uznano nazwę Na Tak.

 Od 1993 roku Prezesem Stowarzyszenia Na Tak jest Halina Grzymisławska-Słowińska.